OGRODY KRÓLEWSKIE NA WAWELU – renesansowy ogród odzyskany po wiekach

W pierwszej połowie XVI wieku, za panowania Zygmunta Starego, u stóp wschodniego skrzydła wawelskiego zamku powstały ogrody królewskie. Były częścią renesansowej rezydencji, przebudowanej na wzór włoskich pałaców. Urządzono je na dwóch tarasach, z geometrycznymi rabatami, ceglanymi alejkami, kwiatami, ziołami i niewielkimi pawilonami.

Ogrody służyły nie tylko wypoczynkowi. Uprawiano w nich rośliny ozdobne, lecznicze i przyprawowe, między innymi lawendę, rozmaryn, bazylię i rutę. W pobliżu znajdowała się królewska łaźnia, do której prowadzono schorowanego Zygmunta Starego. Istniał tu również tajemniczy budynek ogrodowy, być może pawilon nazywany w dawnych dokumentach „Rajem”.

Z czasem ogrody podupadły, a w XIX wieku zostały zniszczone podczas rozbudowy austriackich fortyfikacji. Dopiero badania archeologiczne rozpoczęte w 1999 roku pozwoliły odkryć pozostałości renesansowych ścieżek, rabat i zabudowań.

Na podstawie tych znalezisk oraz dawnych dokumentów odtworzono charakter królewskich ogrodów. Nie jest to wierna kopia całego XVI-wiecznego założenia, lecz starannie opracowana rekonstrukcja jego zachowanych fragmentów i historyczna interpretacja pozostałych części.

Ogrody udostępniono zwiedzającym w czerwcu 2015 roku – właśnie wtedy powstały zdjęcia w tej galerii.